In het ziekenhuis · Hartritme

Ablatie van voorkamerflutter en supraventriculaire tachycardie

Bij voorkamerflutter en bij de meeste supraventriculaire tachycardieën (SVT) draait de elektrische prikkel rond in een vast circuit, of loopt hij via een extra baan. Met een ablatie onderbreken we precies dat stukje geleidend weefsel. Voor deze ritmestoornissen is een ablatie vaak een definitieve oplossing.

Waar

Elektrofysiologielabo (EP-labo)

Duur

1 tot 2 uur

Verdoving

Plaatselijk, meestal lichte sedatie

Toegang

Ader in de lies

Opname

Dagziekenhuis, soms één nacht

Slaagkans

Doorgaans meer dan 90 %

Welke ritmestoornissen?

• Typische voorkamerflutter: een circuit rond de tricuspidalisklep in de rechtervoorkamer. De ablatie maakt een lijn tussen de klep en de onderste holle ader (cavotricuspidale isthmus, CTI). De slaagkans is meer dan 90 %. Een deel van de patiënten ontwikkelt later wel voorkamerfibrillatie; daarom blijft opvolging nodig.
• AV-nodale re-entrytachycardie (AVNRT): de meest voorkomende SVT, door twee geleidingsbanen in of rond de AV-knoop. De ablatie richt zich op de trage baan. De slaagkans is ongeveer 95 %.
• Extra geleidingsbaan (onder meer Wolff-Parkinson-White): een extra elektrische verbinding tussen voorkamer en kamer. Ablatie van die baan lukt bij ongeveer 9 op 10 patiënten of meer.
• Focale voorkamertachycardie: een klein haardje dat te snel vuurt, opgespoord met een 3D-kaart.

Volgens de Europese richtlijnen is een ablatie de aanbevolen behandeling bij herhaalde, klachtgevende AVNRT, bij klachten door een extra geleidingsbaan en bij herhaalde typische flutter.

Voorbereiding

Zoals bij een elektrofysiologisch onderzoek. Is er op het moment van de ingreep flutter, dan gelden dezelfde regels voor bloedverdunners als bij een cardioversie: minstens drie weken ononderbroken antistolling, of een slokdarmecho vooraf.

Hoe verloopt het?

Eerst bevestigen we met een EFO het mechanisme. Daarna wordt het juiste stukje weefsel verhit (radiofrequentie) of soms bevroren (cryo, vooral dicht bij de AV-knoop). Tijdens het verhitten kunt u een warm of branderig gevoel in de borst hebben. Op het einde controleren we dat het circuit blijvend onderbroken is: bij flutter een blok in beide richtingen over de lijn, bij SVT dat de ritmestoornis niet meer op te wekken is.

Na de ingreep

Zoals na een EFO: enkele uren plat, meestal dezelfde dag of de volgende dag naar huis en een week geen zware inspanning. De eerste weken kunt u nog extra slagen voelen; die zijn meestal onschuldig.

Risico's

• Een blauwe plek of bloeduitstorting in de lies.
• Ernstige complicaties zijn zeldzaam, minder dan 1 op 100.
• Bij ablatie dicht bij de AV-knoop (AVNRT of een baan vlak naast de normale geleiding) bestaat een klein risico op een geleidingsstoornis waarvoor een pacemaker nodig is, minder dan 1 op 100.

Geschreven en nagelezen door dr. Arne Ballet, arts-specialist in de cardiologie · bijgewerkt op 29 oktober 2026. Cijfers zijn ordegroottes uit richtlijnen en grote studies; uw persoonlijke risico bespreken we samen. Deze informatie vervangt geen persoonlijk medisch advies.