In het ziekenhuis · Beeldvorming en functietests

CT-scan van de kransslagaders

Een CT-scan van de kransslagaders (CT-coronarografie) brengt de bloedvaten van het hart in enkele seconden in beeld, zonder katheter. Met een calciumscore meten we ook hoeveel kalk er al in de vaatwand zit.

Waar

Dienst radiologie van het ziekenhuis

Duur

± 15 minuten; de scan zelf duurt enkele seconden

Verdoving

Geen

Nuchter

4 uur vooraf; medicatie mag met wat water

Contrast

Via een infuus in de arm (de calciumscore alleen gebeurt zonder contrast)

Straling

Meestal 1 tot 5 mSv

Naar huis

Meteen na het onderzoek

Wanneer een CT-scan?

Bij pijn of een drukkend gevoel op de borst, of bij kortademigheid bij inspanning, kan een vernauwing van de kransslagaders de oorzaak zijn. De Europese richtlijnen raden een CT-scan aan als eerste onderzoek wanneer de kans op zo'n vernauwing laag tot gemiddeld is. Een normale scan maakt een belangrijke vernauwing zeer onwaarschijnlijk. Een CT kan ook nagaan of een eerder geplaatste stent of bypass nog open is; bij kleine stents is dat minder betrouwbaar.

De calciumscore (zonder contrast) meet de hoeveelheid kalk in de kransslagaders. Bij mensen zonder klachten helpt die score beslissen of een cholesterolverlagende behandeling zinvol is.

Voorbereiding

• Kom nuchter: eet of drink niets meer vanaf 4 uur vooraf. Uw gewone medicatie mag u innemen met een beetje water.
• Drink op de dag van het onderzoek geen koffie, thee, cola of energiedrank: cafeïne verhoogt de hartslag.
• Meld vooraf een allergie voor contrastvloeistof, een verminderde nierfunctie of zwangerschap.
• Neem uw medicatie zoals gewoonlijk, tenzij anders afgesproken. Metformine (een diabetesmiddel) mag meestal verder, behalve bij een sterk verminderde nierfunctie.

Hoe verloopt het?

U ligt op de rug op de tafel van de scanner. Er worden elektroden voor het ECG gekleefd en een infuus in de arm geplaatst. Een scherp beeld vraagt een rustige, regelmatige hartslag, ideaal tussen 50 en 60 per minuut. Ligt ze hoger dan ongeveer 65 per minuut, dan krijgt u een bètablokker die de hartslag vertraagt. Een spray onder de tong (nitroglycerine) verwijdt de kransslagaders; dat kan kort hoofdpijn geven.

De tafel schuift enkele keren heen en weer. Telkens houdt u ongeveer tien seconden de adem in, na een gewone inademing. Stil blijven liggen is belangrijk: de opname gebeurt tussen twee hartslagen in. Het contrast geeft een warm gevoel, soms een vreemde smaak of het gevoel dat u moet plassen. Dat is onschuldig en gaat snel voorbij.

Na het onderzoek

U mag meteen naar huis. Drink die dag ongeveer een liter extra water, zodat het contrast sneller wordt uitgeplast. Kreeg u een bètablokker, dan blijft u nog een kwartier ter controle. De beelden worden beoordeeld door de radioloog en de cardioloog; het resultaat bespreken we in de praktijk. Toont de scan een vernauwing, dan bekijken we samen of een bijkomend onderzoek nodig is, zoals een coronarografie.

Risico's en beperkingen

• Straling: meestal 1 tot 5 mSv. In een grote internationale studie (2017) was de mediaan ongeveer 2,7 mSv. Ter vergelijking: de natuurlijke achtergrondstraling bedraagt wereldwijd gemiddeld ongeveer 2,4 mSv per jaar.
• Contrastvloeistof: lichte reacties zoals jeuk of huiduitslag komen bij minder dan 1 op 100 mensen voor. Een ernstige allergische reactie is zeldzaam, in de orde van 1 op 2.500 tot 1 op 10.000.
• Nierfunctie: het risico op nierschade door contrast is vooral reëel bij een al sterk verminderde nierfunctie. Daarom vragen we een recente bloedwaarde.
• Beperkingen: veel kalk, een snelle of onregelmatige hartslag (zoals bij voorkamerfibrillatie) en stents kunnen de beeldkwaliteit verminderen.

Geschreven en nagelezen door dr. Arne Ballet, arts-specialist in de cardiologie · bijgewerkt op 29 oktober 2026. Cijfers zijn ordegroottes uit richtlijnen en grote studies; uw persoonlijke risico bespreken we samen. Deze informatie vervangt geen persoonlijk medisch advies.