In het ziekenhuis · Hartritme

Ablatie van voorkamerfibrillatie (PVI)

Voorkamerfibrillatie start meestal vanuit de longaders, de bloedvaten die uitmonden in de linkervoorkamer. Bij een pulmonale-venenisolatie (PVI) maken we rond die aders een elektrische afsluiting, zodat de prikkels die het ritme verstoren de voorkamer niet meer bereiken.

Waar

Elektrofysiologielabo (EP-labo)

Duur

1 tot 3 uur

Verdoving

Diepe sedatie of algemene narcose

Toegang

Ader in de lies, via het tussenschot naar de linkervoorkamer

Energie

Radiofrequentie (warmte), cryo (koude) of pulsed field (korte elektrische pulsen)

Opname

Meestal één nacht, soms dagziekenhuis

Wanneer een ablatie?

Een ablatie is een behandeling voor mensen met klachten door voorkamerfibrillatie: hartkloppingen, vermoeidheid, kortademigheid of een verminderde conditie. Volgens de Europese richtlijnen van 2024 is een ablatie bij paroxysmale voorkamerfibrillatie (aanvallen die vanzelf stoppen) een aanbevolen eerste keuze om het ritme te controleren, als alternatief voor ritmemedicatie. Bij persisterende voorkamerfibrillatie komt ze vooral in aanmerking als medicatie onvoldoende werkt of niet verdragen wordt.

Bij hartfalen met een verminderde pompfunctie kan een ablatie de pompfunctie verbeteren. Een ablatie verandert niets aan de nood aan bloedverdunners: die hangt af van uw risico op een beroerte, niet van het ritme.

Voorbereiding

• Bloedverdunners niet onderbreken. De ingreep gebeurt onder doorlopende antistolling, en elke dosis telt in de weken vooraf.
• Soms gebeurt vooraf een CT-scan van de linkervoorkamer of een slokdarmecho om een klonter uit te sluiten.
• Ritmemedicatie: volg de afspraken. Blijf 6 uur nuchter.
• Gewicht, bloeddruk, slaapapneu, alcohol en beweging beïnvloeden het resultaat sterk. Hoe beter die onder controle zijn, hoe groter de kans op succes.

Hoe verloopt het?

U krijgt een diepe sedatie of een algemene narcose; vaak volgt een slokdarmecho de katheters tijdens de ingreep. Via de ader in de lies schuiven de katheters naar de rechtervoorkamer. Met een fijne naald maken we een kleine opening in het tussenschot (transseptale punctie) om in de linkervoorkamer te komen; die opening sluit vanzelf.

Een 3D-navigatiesysteem bouwt een kaart van de linkervoorkamer. Daarna isoleren we de linker en de rechter longaders met een ring van lesies: punt voor punt met radiofrequentie, met een cryoballon, of met pulsed field ablation. Tot slot controleren we dat er geen geleiding meer is tussen de longaders en de voorkamer.

Na de ingreep

• Het drukverband in de lies blijft tot de volgende dag; zolang blijft u in bed. Na een controle-echo gaat u meestal de dag na de ingreep naar huis. U mag die dag niet zelf rijden.
• Een week lang niet fietsen, niets zwaars heffen en geen bad. Twee à drie dagen wat pijn op de borst door een lichte ontsteking van het hartzakje (pericarditis) komt voor. Neem contact op als die langer duurt, of bij kortademigheid of koorts.
• De eerste drie maanden heelt het weefsel. Hartkloppingen of korte aanvallen in die periode betekenen niet dat de ingreep mislukt is.
• Bloedverdunners neemt u minstens twee maanden verder. Daarna beslissen we op basis van uw risico op een beroerte.
• Opvolging in de praktijk met ECG en holter, meestal na 3, 6 en 12 maanden.

Slaagkans

Bij paroxysmale voorkamerfibrillatie is ongeveer 7 op 10 patiënten na één ingreep en één jaar vrij van voorkamerfibrillatie, zonder ritmemedicatie (in de ADVENT-studie 73 % met pulsed field en 71 % met warmte of koude). Bij persisterende voorkamerfibrillatie ligt de kans lager. Een tweede ingreep is soms nodig en verhoogt de kans op succes. Ook als er nog af en toe een aanval is, verminderen de klachten meestal sterk.

Risico's

• Het vaakst: een bloeduitstorting of bloedvatletsel in de lies.
• In recente grote studies kreeg ongeveer 1 tot 3 op 100 patiënten een ernstige complicatie.
• Vocht rond het hart dat gedraineerd moet worden (tamponnade): ongeveer 1 op 300 tot 1 op 100, afhankelijk van de techniek.
• Beroerte: ongeveer 1 op 1.000.
• Overlijden: zeer zeldzaam, in de orde van 1 op 3.000.
• Specifiek voor warmte of koude: zeldzame letsels aan de slokdarm, of een (meestal tijdelijke) verlamming van het middenrif. Bij pulsed field ablation zijn slokdarmletsels in grote registers niet gezien.

Geschreven en nagelezen door dr. Arne Ballet, arts-specialist in de cardiologie · bijgewerkt op 29 oktober 2026. Cijfers zijn ordegroottes uit richtlijnen en grote studies; uw persoonlijke risico bespreken we samen. Deze informatie vervangt geen persoonlijk medisch advies.