In het ziekenhuis · Hartritme

Ablatie van extrasystolen en ventrikeltachycardie

Extrasystolen zijn extra hartslagen die te vroeg komen. Als ze uit de kamers komen, spreken we van ventriculaire extrasystolen of PVC's. Ze zijn heel frequent en meestal onschuldig. Geven ze veel klachten, of zijn ze zo talrijk dat de pompkracht van het hart vermindert, dan kunnen we de plaats waar ze ontstaan met een ablatie uitschakelen. Op dezelfde manier behandelen we ventrikeltachycardie (VT): een snelle ritmestoornis uit de kamers, meestal rond een litteken.

Waar

Elektrofysiologielabo (EP-labo)

Duur

2 tot 4 uur, bij VT soms langer

Verdoving

Lichte sedatie; bij VT vaak algemene narcose

Toegang

Ader in de lies, soms ook de liesslagader

Opname

Meestal 1 nacht, bij VT enkele dagen

Vooraf

Holter om het aantal extrasystolen te meten

Wanneer een ablatie?

• Extrasystolen die veel klachten geven (overslagen, bonzen, vermoeidheid) ondanks of in plaats van medicatie. Komen ze uit de rechter uitstroombaan, de meest voorkomende plaats, dan is ablatie volgens de Europese richtlijnen een eerste keuze.
• Zeer frequente extrasystolen met een verminderde pompfunctie. Bij meer dan ongeveer 1 op 10 hartslagen kan de linkerkamer op termijn verzwakken. Na een geslaagde ablatie herstelt de pompkracht dan vaak.
• Ventrikeltachycardie (VT), meestal bij een litteken na een hartinfarct of bij een hartspierziekte, vooral als ze terugkomt ondanks medicatie of tot schokken van een ICD leidt.

Vooraf maken we een holter van 24 uur of langer om te tellen hoeveel extrasystolen er zijn en hoe ze eruitzien. De vorm op het ECG verraadt vaak al uit welke plaats ze komen.

Voorbereiding

• Ritmemedicatie, zoals een bètablokker, stopt u meestal enkele dagen vooraf. Tijdens de ingreep moeten de extrasystolen namelijk aanwezig zijn om ze te kunnen vinden. U krijgt daarover duidelijke instructies.
• U blijft nuchter vanaf 6 uur vooraf.
• Bij VT bekijken we vooraf vaak de littekens met een MRI of CT-scan, en controleren we de ICD.

Hoe verloopt het?

Onder plaatselijke verdoving in de lies schuiven we katheters naar het hart. Bij extrasystolen gebeurt dat meestal onder lichte sedatie, omdat diepe narcose de extra slagen kan onderdrukken. Met een 3D-mappingsysteem bouwen we een kaart van de kamer en zoeken we het punt dat bij elke extrasystole het vroegst geactiveerd wordt. Zo nodig controleren we die plaats door er te stimuleren en te vergelijken met de vorm op het ECG. Daar volgen enkele lesies met radiofrequentie (warmte).

Bij VT rond een litteken brengen we het litteken zelf in kaart en schakelen we de geleidingsbanen erin uit. Dat duurt langer en gebeurt vaak onder narcose. Soms is daarvoor een toegang via de slagader of via het tussenschot naar de linkerkamer nodig, en uitzonderlijk een toegang langs de buitenkant van het hart.

Na de ingreep

• U blijft enkele uren plat met het been gestrekt. Na een ablatie van extrasystolen gaat u meestal de volgende dag naar huis.
• Een week lang geen zware inspanningen en niets zwaars heffen.
• Na enkele weken tot maanden volgt een nieuwe holter. Was de pompfunctie verminderd, dan herhalen we ook de echocardiografie.
• Na een VT-ablatie lezen we de ICD uit en passen we zo nodig de programmatie aan.

Slaagkans

Bij extrasystolen uit de rechter uitstroombaan verdwijnen ze na de ablatie bij de grote meerderheid, ongeveer 8 tot 9 op 10 patiënten. Uit andere plaatsen is dat iets lager. Bij VT rond een litteken vermindert een ablatie het aantal episodes en ICD-schokken duidelijk, maar komt de ritmestoornis bij een deel van de patiënten na verloop van tijd terug.

Geschreven en nagelezen door dr. Arne Ballet, arts-specialist in de cardiologie · bijgewerkt op 31 oktober 2026. Cijfers zijn ordegroottes uit richtlijnen en grote studies; uw persoonlijke risico bespreken we samen. Deze informatie vervangt geen persoonlijk medisch advies.