In het ziekenhuis · Hartritme
Provocatietest met ajmaline of flecaïnide (Brugada)
Het Brugadasyndroom is een erfelijke aandoening van de elektrische kanaaltjes in de hartspier. Het geeft een typisch patroon op het ECG, maar dat patroon is niet altijd zichtbaar. Met een geneesmiddel via een infuus, ajmaline of flecaïnide, kunnen we het onder bewaking uitlokken. Zo weten we zeker of het syndroom aanwezig is.
Bekijk het in 3D- Waar
- Hartbewaking, dagziekenhuis of EP-labo
- Duur
- Ongeveer 1 uur, met nabewaking
- Infuus
- Ajmaline of flecaïnide, langzaam toegediend
- ECG
- Doorlopend, met extra elektroden hoger op de borst
- Nuchter
- Licht ontbijt mag, tenzij anders gevraagd
- Naar huis
- Dezelfde dag
Wanneer deze test?
- bij een ECG dat aan het Brugadasyndroom doet denken, maar niet het typische patroon toont;
- na een onverklaard flauwvallen, vooral in rust of 's nachts, of na een reanimatie zonder duidelijke oorzaak;
- bij plotse dood op jonge leeftijd of een bekend Brugadasyndroom in de familie.
Het typische patroon kan ook spontaan opduiken, bijvoorbeeld bij koorts. Wordt het spontaan gezien, dan is deze test niet meer nodig.
Voorbereiding
- Meld welke medicatie u neemt; sommige middelen stopt u vooraf.
- Meld als u koorts heeft of zich ziek voelt: dan stellen we de test uit.
- Na de test mag u meestal zelf naar huis, maar een begeleider is welkom.
Hoe verloopt het?
U ligt aan de monitor met een infuus in de arm. Naast de gewone ECG-elektroden plaatsen we er enkele hoger op de borst, omdat het patroon daar het best zichtbaar is. Het geneesmiddel loopt in enkele minuten in, terwijl de arts het ECG doorlopend volgt. Zodra het typische patroon verschijnt of de volledige dosis gegeven is, stopt het infuus. Daarna blijft u aan de monitor tot het effect uitgewerkt is: bij ajmaline meestal na ongeveer een half uur, bij flecaïnide wat langer. De test gebeurt altijd in een omgeving met reanimatiemateriaal.
Wat betekent het resultaat?
Negatief: er is geen Brugadasyndroom. Positief: het syndroom is aanwezig. Dat klinkt beangstigend, maar wie geen klachten heeft en bij wie het patroon alleen met deze test zichtbaar wordt, heeft een laag risico. Dan volstaan meestal leefregels en opvolging:
- koorts altijd snel verlagen met paracetamol;
- bepaalde geneesmiddelen vermijden (een actuele lijst staat op brugadadrugs.org) en uw huisarts en apotheker op de hoogte brengen;
- overmatig alcoholgebruik en zeer grote maaltijden vermijden;
- eerstegraadsfamilieleden laten onderzoeken; erfelijkheidsonderzoek kan zinvol zijn.
Een ICD is alleen nodig bij een hoog risico, zoals na een reanimatie of bij flauwvallen door een ritmestoornis.
Veelgestelde vragen
Is de test gevaarlijk?
De test gebeurt onder voortdurende bewaking door een arts, met een geneesmiddel dat snel uitgewerkt is. Ritmestoornissen tijdens de test zijn zeldzaam en worden meteen behandeld. We bespreken de test vooraf met u.
Waarom ajmaline of flecaïnide?
Beide middelen remmen de natriumkanaaltjes die bij het Brugadasyndroom minder goed werken. Ajmaline werkt het kortst en is het gevoeligst; flecaïnide is een alternatief als ajmaline niet beschikbaar is.
Moeten mijn kinderen ook getest worden?
Het Brugadasyndroom is erfelijk. Bij een positief resultaat bespreken we hoe en wanneer familieleden onderzocht worden. Bij kinderen gebeurt dat meestal met ECG's, en een provocatietest pas later.
Bronnen
- Zeppenfeld K, et al. 2022 ESC Guidelines for the management of patients with ventricular arrhythmias and the prevention of sudden cardiac death. Eur Heart J 2022;43:3997–4126.
- Postema PG, et al. Drugs and Brugada syndrome patients: review of the literature, recommendations, and an up-to-date website (www.brugadadrugs.org). Heart Rhythm 2009;6:1335–1341.
Geschreven en nagelezen door dr. Arne Ballet, arts-specialist in de cardiologie · bijgewerkt op 31 oktober 2026. Cijfers zijn ordegroottes uit richtlijnen en grote studies; uw persoonlijke risico bespreken we samen. Deze informatie vervangt geen persoonlijk medisch advies.